//
you're reading...
Diary

14 อีกครั้ง กับ DQV

ช่วงนี้ติดเกมครับ

 

คงเพราะช่วงนี้ดู อนิเมชั่น ที่เกี่ยวกับเกมหลายเรื่องหละมั้งนะ
บวกกับเป็นช่วงครบรอบ สิบปี ยี่สิบปี ของหลายๆเกมที่เคยเล่นในวัยเด็ก

ก็เลยเกิดความรู้สึก โหยหาอดีต ขึ้นมาอีกครั้ง ( น่าจะเป็นความรู้สึก nostalgia ในอีกรูปแบบหนึ่ง )

ทำให้ผมต้องปั่นจักรยานไปร้านขายเกมมือสองใกล้ๆบ้าน ในยามวิกาล
เพื่อมองหาเกมดีๆในอดีตสักเกม มาเล่นให้หายคิดถึง

และก็ลงเอยที่เกม Dragon Quest V ( ดราก้อนเควสท์ ภาคห้า )
เกม RPG ที่(เนื้อเรื่อง)ดีที่สุด เกมหนึ่ง ที่มีบนโลกใบนี้

ผมจำได้ว่า เคยเล่น Dragon Quest V รอบแรก เมื่อสมัยที่ เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม หรือ เกือบๆยี่สิบปีที่แล้ว
สมัยนั้นผมยังไม่รู้ภาษาญี่ปุ่นเลย จึงเล่นด้วยวิธีเดามั่วไปเรื่อย คุยกับทุกคนในหมู่บ้านจนไขปริศนาได้ และก็พึ่งบทสรุป

เมื่อได้เล่นอีกรอบ ในตอนนี้ ที่พอจะรู้ภาษาญี่ปุ่นบ้างแล้ว(แบบงูๆปลาๆ)

ก็ได้พบกับความสนุกที่ขาดหายไปในวัยเด็ก(สมัยที่เล่นแบบไม่เข้าใจภาษา)
ได้รับรู้เรื่องราวความรัก ความประทับใจ ความซาบซึ้ง และ มุกตลก ที่สอดแทรกอยู่ในเกม

ได้รู้ว่าปริศนาในเกมนั้น ไม่ได้ยากเย็นสักเท่าไหร่ ( ไม่ต้องคุยกับคนทั้งหมู่บ้านก็ผ่านได้ หากเข้าใจ )

คำศัพท์ในเกม ใช้ศัพท์ที่ไม่ยากจนเกินไปนัก
บางคำใช้อักษรฮิรางานะ แทนตัวคันจิ เพื่อให้อ่านง่าย

มีประโยคที่ผมชอบมากมายเลย แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ทั้งหมดหรอก
เลยว่าจะเอามาให้ดูกันเล็กๆน้อยๆ เท่าที่เก็บภาพไว้ทัน

อย่างฉากนี้ เป็นตอนที่เราถูกจับตัวไปเป็นทาส

はたらけ はたらけ 死ぬまで はたらくんだ!
“ทำงานซะ ทำงาน ทำงานไปจนตายนั่นแหละ”

ได้เห็นประโยคนี้แล้วก็ตลกดีนะ รู้สึก ฉุกคิด ประมาณว่า
ทุกวันนี้คนเราหลายๆคน ก็ยังต้องทำงาน หามรุ่งหามค่ำ ไม่ต่างอะไรกับทาส
( อาจจะเป็นทาสวัตถุ หรือ เป็นทาสของความต้องการของตนเอง ก็แล้วแต่ )

ฉากนี้เป็นฉากในบาร์เหล้า ในคืนที่ต้องตัดสินใจว่าจะแต่งงานกับใคร

つらい事は 忘れて、 ゆっくり 飲んで行ってね。
ลืมเรื่องราวปวดร้าวเศร้าใจ แล้วไปดื่ม(เหล้า)กันเถอะนะ(คะ)

เป็นประโยคที่สาวหูกระต่ายในบาร์เหล้าพูดกับเรา(ในเกม)
ดูๆไปก็คล้ายๆ ที่คนเราพูดกันในในชีวิตจริงแหละ
( แต่นึกไม่ถึงว่า จะมีประโยคแบบนี้ในเกมที่เล่นในสมัยเด็กๆด้วย )

ฉากเดียวกัน แต่เป็นคำพูดของชายที่ถูกเราปฏิเสธคำชวน(กินเหล้า)
ไม่มั่นใจว่าแปลถูกมั้ยนะ น่าจะประมาณว่า “ผู้ชายหนะ (เหล้า)แค่นี้ดื่มไม่ได้ ไม่มีทางจีบหญิงได้หรอกเว้ย”

ฉากนี้ น่าจะเป็นฉากที่ลำบากใจ สำหรับแทบทุกคนที่เคยเล่น DQV ( ยากกว่าปราบบอสซะอีก )
นั่นก็คือ ฉากเลือกเจ้าสาว ที่จะแต่งงานด้วยนั่นเอง

สมัยเด็กๆ ตอนที่เล่นโดยไม่รู้ภาษา ผมเลือกแต่งงานกับ Flora คุณหนู ลูกเศรษฐี ผมสีฟ้า
ด้วยภาพลักษณ์ที่ดูเป็นสาวอ่อนหวานน่ารัก….

แต่พอได้เล่น แบบเข้าในเนื้อเรื่องตั้งแต่ต้น ผมก็เลือกแต่งงานกับ Bianca
สาวผมทอง ที่เคยร่วมผจญภัย สุข ทุกข์ เสียสละ มาด้วยกัน

แล้วก็เข้าสู่ฉากแต่งงานอันน่าประทับใจ
( จะว่าไป คงมีไม่กี่เกมหรอก ที่พระเอก-นางเอก จะได้แต่งงานกันตั้งแต่กลางเรื่อง )

ส่วนเนื้อเรื่องหลังจากนี ขออนุญาติไม่พูดถึงก็แล้วกันนะ
ไม่อยากสปอยเนื้อหาของเกม เผื่อว่ายังมีใครที่ไม่เคยเล่น แล้วอยากเล่นดูบ้าง

เอาเป็นว่า เนื้อเรื่องของภาคนี้ ซึ้งกินใจไปจนถึงตอนจบเลยทีเดียว

 

“เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตอนสิบสี่ ตอนเล่นเกมนี้เป็นครั้งแรก ~

Discussion

No comments yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

หนังสือดีๆจาก BLUE SKY BOOKS

World Atlas of Coffee : THAI EDITION

Tealily Cafe

คาเฟ่สำหรับคนรักชาเขียว

KAFBO ที่ลับเล็บน้องเหมียว

ลังกระดาษใส่ดีไซน์ก็ขายได้

Calico Cloth Shop カリコ服店

เสื้อผ้าน่ารัก สไตล์ญี่ปุ่น

Blog Stats

  • 547,263 hits

Creative Commons

รูปภาพ และ บทความ ทั้งหมดในที่นี่ ผมอนุญาติให้ ดัดแปลง-แบ่งปันได้ โดยแสดงที่มา by POLADIARY.com และ หากท่านต้องการนำไปใช้ในเชืงพานิช กรุณาขออนุญาติล่วงหน้า ก่อนนำไปใช้

%d bloggers like this: